بلاقید

«لغت نامه دهخدا»

[بِ قَ / قِ] (از ع، ق مرکب) (از: ب + لا(نفی) + قید) بدون قید. بدون قید و شرط. (فرهنگ فارسی معین). مطلقاً : در نسخه ای که بر رسومات نوشته اند رسوم را در تحت امیر آخورباشی مجملاً - بلاقید «جلو» و «صحرا» - تفصیل داده اند. (تذکره الملوک چ دبیرسیاقی ص54).