«لغت نامه دهخدا»
[بَ کِ] (اِخ) نام موضعی است و بدون الف و لام بکار رود. (از منتهی الارب). گویند بلاکث و برمه «عرضی» است عظیم از مدینه، و بلاکث در نزدیکی برمه قرار دارد. و برخی گویند بلاکث «قارهء» عظیمی است در بالای ذی المروه. (از معجم البلدان) (از مراصد).