بلبل فغان

«لغت نامه دهخدا»

[بُ بُ فَ] (ص مرکب) که فغان و آوای بلبل دارد. که ناله و افغان چون بلبل دارد :
چنگ جره همچو باز ازرق و کبکان بزم
دل بر آن ازرق فش بلبل فغان افشانده اند.
خاقانی.