بلبله گوش

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بَ لَ / لِ] (ص مرکب) با گوش دراز آویخته. (یادداشت مرحوم دهخدا). بله گوش. و رجوع به بلبلی و بلبلی گوش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر