بلقندر

«لغت نامه دهخدا»

[بَ قَ دَ] (اِ) دشنام و قدح. (از برهان) (از آنندراج) (هفت قلزم). بلغندر. و رجوع به بلغندر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر