بلند و پست

«لغت نامه دهخدا»

[بُ لَ دُ پَ] (ترکیب عطفی)فوق و تحت. (آنندراج). بالا و پایین. (ناظم الاطباء). || بالای کوه و پایین دره. (ناظم الاطباء). || آسمان و زمین. (آنندراج) (ناظم الاطباء). || غنی و فقیر. (از هفت قلزم).
- بلندوپست دیده؛ کارآزموده. کسی که روز نیک و بد هر دو را دیده باشد. (ناظم الاطباء). مجرب.