بله قربان

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لِ قُ] (جمله، اِ مرکب) (از: بله، محرف بلی + قربان) جواب مثبت است تکریم طرف را. || تملق. (از یادداشت مرحوم دهخدا). بلی قربان. و رجوع به بلی قربان شود.
- بله قربان گفتن؛ تملق بیش از حد. گفته های شاهی یا امیری یا بزرگی را، از نیک و بد، با گفتن بله قربان تصدیق کردن. (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به بلی قربان گفتن شود.
- بله قربان گو؛ متملق.