بنجیک

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ترکی، اِ) جای بستن اسبان چاپار در راه باشد. و به عبارت اُخری یام خانه است. (از فرهنگ وصاف از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر