بنوالفلاه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نُلْ فَ] (ع اِ مرکب) صاحبان هدایت و جرأت کنندگان به اسفار را گویند. گویا از کثرت عبور و مرور از فلات ها نازل به منزلهء فرزندان ایشان شده اند. (المرصع).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر