بوئی

«لغت نامه دهخدا»

(ص نسبی) بویی. در بیت زیر اشاره به آل بویه است :
چون قصد به ری کرد و به قزوین و سپاهان
شد بوی و بها از همه بوئی و بهایی.
منوچهری.