بؤب

«لغت نامه دهخدا»

[بُ ءَ] (ع اِ) (از «ب ءب») اسب نجیب کوتاه قد درشت گوشت گشاده گام. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر