بوسه باران کردن

«لغت نامه دهخدا»

[سَ / سِ کَ دَ](مص مرکب) بوسه فراوان زدن :
هر دم ز برق خنده ش چون کرد بوسه باران
بر کشت زار عمرم باران تازه بینی.خاقانی.
ز برق خنده های سربمهرت
بمجلس بوسه باران تازه کردی.خاقانی.