بهانه داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ / نِ تَ] (مص مرکب)عذر بیجا آوردن :
شوری ز تو غائبانه دارد
بلبل گل را بهانه دارد.
جعفربیک ولد بهزادبیک (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر