بهانه ساختن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ / نِ تَ] (مص مرکب) دست آویز کردن. (فرهنگ فارسی معین). عذر تراشیدن : اگر از بنده سیر شده است بهانه توان ساخت شیرین تر از این. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص317).