«لغت نامه دهخدا»
[بِ بَ] (اِخ) شهر بهبهان در 349 هزارگزی جنوب خاوری اهواز واقع شده است. سکنهء آن در حدود 24هزار تن است و یکی از شهرهای قدیمی کشور میباشد. قبل از تسلط اعراب یکی از پنج قسمت ناحیه شیراز بنام کوره قباد موسوم بوده که حکومت نشین آن را اره کان یا اره جان می نامیده اند (12 هزارگزی بهبهان) و بعدها اهالی از اره جان یا ارغون به محل فعلی انتقال یافته اند. از آثار شهر قدیمی خرابه ای در کنار رودخانهء مارون باقی است، که گویا حمام بوده و وسعت این شهر در حدود چهارهزار متر مربع است راه های شوسهء آغاجاری بهبهان، گچ ساران بهبهان و بهبهان آرو از این شهر می گذرد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج6). نام قدیم آن ارجان است. و رجوع به مادهء قبل و شدالازار ص245 و مرآت البلدان ج1 ص306 و جغرافیای غرب ایران ص61، 62، 89، 91، 102، 172، 183، 185، 186، 187، 227، 301، 306 و 326 شود.