«لغت نامه دهخدا»
[بَ بَ هَ] (ع مص) بانگ بلند کردن شتر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || بهبه الرجل به بهبههً؛ به به گفتن کسی را. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب).