بی پایان

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) آنکه نهایت ندارد. (آنندراج). بی انتها و بی کران و لایتناهی و بی آخر. (ناظم الاطباء) :
الحق راه آن را دراز و بی پایان یافتم. (کلیله و دمنه).