بی پرده

«لغت نامه دهخدا»

[پَ دَ / دِ] (ص مرکب)بی حجاب. مکشوف و آشکارا. (ناظم الاطباء). || صریح. آشکار. واضح :
سخن بی پرده میگویم ز خود چون غنچه بیرون آی
که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی.
حافظ.