«لغت نامه دهخدا»
[کُ بَ] (ص مرکب، ق مرکب) در تداول، صفت دهان آرند: دهانی بی چاک و بست؛ که بی اندیشه هرچه خواهد گوید. (از یادداشت بخط مرحوم دهخدا).