بی چون و چرا

«لغت نامه دهخدا»

[نُ چِ] (ترکیب عطفی، ق مرکب) بی اندک مخالفت. (یادداشت مؤلف). بی چون و چرا تسلیم شد. (یادداشت مؤلف). و رجوع به بی چرا شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر