بیرحا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رَ] (اِخ) بَیْرُحاء بَیْرَحا. اما روایت مردم مغرب به اضافه است و اعراب راء برفع و جر و نصب و در بعضی روایات بیرحی نیز نقل شده است بمعنی سرزمینی متعلق به ابوطلحه یا نام موضعی است نزدیک مسجد مدینه که معروف به قصر بنی حدیله نیز می باشد و این قصر را رسول اکرم (ص) در حادثهء افک به حسان داد. (از معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر