بی سپاسی کردن

«لغت نامه دهخدا»

[سِ سی کَ دَ] (مص مرکب) بی وفایی کردن. حق ناشناسی نمودن :
بی سپاسی نکنی رند نمائی به از آنک
به سپاسیت بپوشند بدیبا و پرند.
ناصرخسرو.