«لغت نامه دهخدا»
[سَ رُ تَ] (ص مرکب) (از: بی + سر + و + ته) بی سر و بن. بی ابتدا و انتها: گفته های بی سر و ته، خبر بی سر و ته، دعوی بی سر و ته، سخنان بی سر و ته؛ لاطائل و بیهوده. (از یادداشت مؤلف).