«لغت نامه دهخدا»
[یِ بَ / بِ] (ص مرکب) (از: بی + شایبه) بی شائبه. بی شک و بی ریب. (ناظم الاطباء). بی آمیزش چیزی و بی آلودگی. (آنندراج). رجوع به شایبه و شائبه شود.