بی شبیه

«لغت نامه دهخدا»

[شَ] (ص مرکب) (از: بی «فارسی» + شبیه «عربی») بی همتا. بی نظیر. بی مانند :
میر ابوالفضل کز فتوت و فضل
در جهان بی شبیه و بی همتاست.فرخی.
و رجوع به شبیه شود.