بیشه پرورد

«لغت نامه دهخدا»

[شَ / شِ پَرْ وَ] (ن مف مرکب) بیشه پرورده. تربیت شده در بیشه. که در بیشه از کودکی به رشد رسیده باشد :
برآمد تند شیری بیشه پرورد
که از دنبال میزد بر هوا گرد.نظامی.