«لغت نامه دهخدا»
[] (اِخ) بعقوبا. بعقوبه. بنا به گفتهء حمدالله مستوفی این شهر را دختری از تخم کسری «قوبا» نام ساخت و «بیعت قوبا» خواند. بمرور زمان بعقوبا شد. (نزهه القلوب ص42). رجوع به بعقوبا و بعقوبه و ترجمهء سرزمینهای خلافت شرقی ص68 شود.