«لغت نامه دهخدا»
[عِ / عَ قَ / قِ] (ص مرکب) (از: بی + علاقه) که دل بستگی به چیزی نداشته باشد. (ناظم الاطباء). بی مهر. بی میل. || مرد مجرد. بی زن و خانمان. (ناظم الاطباء). و رجوع به علاقه شود.