بی قصد

«لغت نامه دهخدا»

[قَ] (ص مرکب) (از: بی + قصد) بی اختیار. بلااراده. (آنندراج) (ناظم الاطباء). || اضطراراً و باکراه. (منتهی الارب). || ناگهان. (آنندراج). رجوع به قصد شود. || بی نشان. بی علامت. مجهول. رجوع به قرینه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر