بیگانه رو

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (ص مرکب) (از: بیگانه + رو) با وضع و حالت غریبان. غیرآشنا. اجنبی :
ور بخرگه بگذرد بیگانه رو
حمله بیند از سگان شیرانه او.مولوی.