«لغت نامه دهخدا»
[مُ] (حامص مرکب) بی باکی. لاابالی گری. (یادداشت مؤلف) : از سر ضجرت و تحکم و تأنف از بی مبالاتی غلام طیره شد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص345).
