بی مگر

«لغت نامه دهخدا»

[مَ گَ] (ص مرکب، ق مرکب) (از: بی + مگر) بی تردید. بی دودلی. بیشک. بطور قطع. بیقین :
گفتم مقام عاقله نفس است بی گمان
گفتا مقام نفس حیاتست بی مگر.
ناصرخسرو.
رجوع به مگر شود.