بی یاری

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) حالت و چگونگی بی یار. بی یار و یاوری. بیکسی. بی دوست و آشنا بودن :
به بی یاری اندر جهان یار باش
شب و روزش از بد نگهدار باش.نظامی.
|| بی نظیری. بی همتایی. رجوع به بی یار شود.