«لغت نامه دهخدا»
[مَ / مِ] (ص مرکب) عفیف. پارسا : [ مردم گرگان ] مردمانی اند درشت صورت و جنگی و پاک جامه و بامروت و میهمان دار. (حدود العالم). و مردمان این شهر [ شهر حمص ] پاک جامه و بامروت و نیکورویند. (حدود العالم). پاک جان. (ص مرکب) پاکدرون. پاک باطن : شیخ را گفتا بگو ای پاک جان تا جوانمردی چه باشد در جهان.عطار. || جانِ پاک : خداوند ما را ز کس بیم نیست مگر ز آفرینندهء پاک جان.فرخی. پاکجانی. (حامص مرکب) پاکدرونی. پاک باطنی.