پنبهء باروتی

«لغت نامه دهخدا»

[پَمْ بَ / بِ یِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)(1). قسمی از مادهء حاصله از عملی ازتی در مادهء عامله خاص اجسام آلیه که اصل جزء جامد نباتی است.
.
(فرانسوی)
(1) - Pyroxyline