«لغت نامه دهخدا»
[پَمْ بَ / بِ] (نف مرکب) که حشو از پنبه دارد. صاحب حشو از پنبه: قباء پنبه دار. تنبان پنبه دار. - پنبه داردوزی؛ دوختن پنبه بحشو لباس و مانند آن. - پنبه دار کردن، پنبه گذاشتن؛ نهادن پنبه بحشو لباس و مانند آن.