پنبه دانه

«لغت نامه دهخدا»

[پَمْ بَ / بِ نَ / نِ] (اِ مرکب)تخم پنبه. بزر پنبه. بذر پنبه. ککچه. فُرزع. خیسفوج. (منتهی الارب). حب القطن. حبّ قُطن:
ماهها باید که تا یک پنبه دانه زآب و خاک
شاهدی را حلّه گردد یا شهیدی را کفن.
سنائی.
تجرید؛ پنبه بیرون آوردن از پنبه دانه. (منتهی الارب).
-امثال:طشب پنبه دانه دُر می نماید.ظ
طشتر در خواب بیند پنبه دانه.ظ
طز کوه تخم مرغ یک پنبه دانه است.ظ