پنبه دهان

«لغت نامه دهخدا»

[پَمْ بَ / بِ دَ] (ص مرکب)پنبه دهن:
پنبه دهانی به زمان دراز
با همه کس گرم سر و سوزساز.
امیرخسرو (از آنندراج).