پنج روز

«لغت نامه دهخدا»

[پَ] (اِ مرکب) کنایه است از مدت اندک چنانکه گویند دنیا پنج روز است:
گل همین پنج روز و شش باشد
وین گلستان همیشه خوش باشد.سعدی.