«لغت نامه دهخدا»
(اِ) مقامی است از مقامات سالک که آن را به عربی غیب الغیب گویند و آن برنگ سبز است که به عربی خضرا خوانند و چون سالک قطع این مقام کند ذات مقدس تجلی نماید و فانی در حق و باقی درو گردد ||(اِخ) نام جائی و مقامیست نزدیک به نیشابور.