«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ کَ نِ دِ رَ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از ستاره های آسمانی باشد. (برهان) صاحب انجمن آرا و هم صاحب آنندراج آرند که در فرهنگ جهانگیری و برهان بمعنی ستارگان آسمان آورده و خطاست، در بای عربی نوشتن باید زیرا که بیکران درخش یعنی روشنائی بیکران و کنار. || صوفیه صورتهای روحانی را گویند. (برهان).