پیه دار

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) پیه دارنده. دارای پیه. باپیه. شاحم. (منتهی الارب). مشحم، پیه بسیار دارنده در خانه. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر