پی هفتم

«لغت نامه دهخدا»

[یِ هَ تُ] (اِخ)(1) (شیارامنتی) پاپ مسیحی از سال 1800 تا 1823 م. وی پیمانی (بسال 1801) با ناپلئون بست و به فرانسه رفت و تاج امپراطوری را بر سر وی نهاد. اما این دوستی دیری نپائید و ناپلئون املاک او را از حیطهء تصرفش بدر آورد و بسال 1809 رم را نیز ضبط کرد و پاپ را با خود به فونتن بلو برد و وی آنجا چون اسیری میزیست. وی ناگزیر در 1813 پیمان دیگری مبنی بر کناره گیری از حکومت ظاهری و اقامت در فرانسه منعقد ساخت و سرانجام بسال 1814 م. بر اثر سقوط ناپلئون به رم بازگشت و زمام امور کشور خویش را بدست گرفت.
(1) - Pie VII Chiaramonti.