پیه صبح

«لغت نامه دهخدا»

[هِ صُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)سپیدی صبح :
ز فقر رتبهء اهل هنر کمی نپذیرد
چو پیه صبح شد آخر چراغ مهر بخیزد.
محسن تأثیر (از آنندراج).