«لغت نامه دهخدا»
[هِ وَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) پیه قیوندی. شحم قاوندی. چیزی باشد مانند پیه بسته شده و آن روغنی باشد منجمد شده که از دانه ای گیرند مانند فندق، سرفهء کهنه را سود دهد و آنرا پیه قیوندی نیز گویند. (برهان). در عرف آنرا گل پیه خوانند. (آنندراج).