تابانی

«لغت نامه دهخدا»

(حامص) (از: تابان) درخشانی. (آنندراج). ملاسه. خلوقه. خلاقه. خلقه. دفص. (منتهی الارب). تلالؤ :
لعل را زآن هست گنج مقتبس
سنگ را گرمی و تابانی و بس.مولوی.
|| لغزندگی. نسوئی.