تابچند

«لغت نامه دهخدا»

[بِ چَ] (ادات استفهام) تا کی. تا چند. تا بکی :
تا بچند ای غنچه لب درپرده خواهی گفت حرف
دست بردار از جهان تا بوستان پر گل شود.
صائب (از آنندراج).
رجوع به «تا چند» شود.