تخت اردشیر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تِ اَ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نام نوایی است از موسیقی. (جهانگیری) (برهان) (فرهنگ رشیدی) (انجمن آرا) (آنندراج) (ناظم الاطباء) :
بر بید عندلیب زند تخت شهریار
بر سرو زندواف زند تخت اردشیر.
منوچهری.
مطربان ساعت بساعت بر نوای زیر و بم
گاه سروستان زنند امروز و گاهی اشکنه
گاه زیر قیصران و گاه تخت اردشیر
گاه نوروز بزرگ و گه نوای بسکنه.
منوچهری.
چون مطربان زنند نوا تخت اردشیر
گه مهرگان خردک و گاهی سپهبدان.
منوچهری.
فریاد درای خوش صفیر است
تاج سر تخت اردشیر است.
خاقانی (از رشیدی).