«لغت نامه دهخدا»
[تَ بَ] (اِ مرکب) اقبال و دولت. (ناظم الاطباء). - تخت بخت مملکت؛ حکومت و فرمانروایی : دختر بهمن اسفندیار که پیش از آمدن اسکندر بدان حدود بر، تخت بخت مملکت در تحت تصرف و فرمان او بود اساس و بنای آنرا فرمود. (ترجمهء محاسن اصفهان ص16).