«لغت نامه دهخدا»
[تُ عَ / عِ یِ تُ] (اِخ)ترعه ای است که در حدود سال 481 ق.م. بوسیلهء خشایارشا بین دریای مغرب و بحر احمر در دامنهء کوه آتس حفر گردید و این عمل یکی از تدارکات لشکرکشی بزرگ خشایارشا بشمار آمد. و رجوع به تاریخ ایران باستان ج 1 ص714 و 715 شود.